Ik wandel door Oss, door straten, buurten, de stad voelt zo vertrouwd
Kijk daar was mijn school, de watertoren, 't station is nu verbouwd
Hier kreeg ik mijn eerste zoen.
Op de heuvel stonden we samen toen.
Maar, ik wilde weg, mijn vleugels uit.
De wereld lokt en ik neem het besluit.
Mijn knieen trillen, 'k durf bijna niet.
Weg van de plek die mijn thuis is.


In de trein op weg, naar steden, landen, studies, lol en werk.
Rusteloos en vrij, vooral niet voelen, maar doorgaan, ik ben sterk
O, hoe vind ik de stilte weer ?
Ik hoor zoveel en voel bijna nog meer
Zoekend naar wat verder ligt,
Roem, succes, naar buiten toe gericht
Voel ik me koud en leeg en klein
En raak de weg naar huis kwijt

Zwervend door de nacht zag ik de eenzaamheid die mij dit bracht
Nieuwe hoop in mij, nieuw leven groeit, had ik dat nog ooit verwacht
Ik zoek de stilte, hoor mijn ziel
Ik ken mezelf weet wat me hier beviel;
De zachte 'G' van Gezelligheid
De buurt, op de koffie, de saamhorigheid
En langzaam breekt de zon dan door
En zo vind ik mijn thuis weer.


Lopend langs de Maas, langs Megen, Dieden, Demen, Ravenstein.
De Maas stroomt altijd door, het leven ook ze bedenk ik mij.
Het heeft gesneeuwd zo prachtig wit
Ik kijk naar de slee, waar mijn kind op zit.
Ik moest weggaan 100 x
Om terug te komen, ik zie nu zoveel meer.
Hier is mijn haven, het is hier warm.
Hier is de plek die mijn thuis is.